gazeta.jp Polonia Japonica

Polonijny portal internetowy funkcjonujący w polsko-japońskiej przestrzeni międzykulturowej, prowadzony przez grupę Polek mieszkających, pracujących i działających w Japonii.

 

Galeria

A+ A A-

15 lat działalności dziennikarskiej i polonijnej „Gazety Polskiej w Japonii”

Oceń ten artykuł
(11 głosów)

 W czerwcu 2013 r. minie 15 lat działalności dziennikarskiej i polonijnej osób wywodzących się z "Klubu Polskiego w Japonii" oraz wydawanej przez Klub gazety. Treścią strony internetowej - „gazeta.jp POLONIA JAPONICA” (polonia-jp.jp), która jest najstarszym medium polonijnym w Japonii, są publikacje związane z Japonią oraz z japońską Polonią. 

Strona www.polonia-jp.jp nawiązuje do tradycji drukowanego periodyku - „Gazety Klubu Polskiego w Japonii”, przekształconego później w „Gazetę Polską w Japonii”, wydawanych w Japonii w latach 1998 – 2008, a także do spuścizny pierwszej w najnowszej historii organizacji polonijnej - Klubu Polskiego w Japonii, działającego w latach 1998 - 2006.

 

Strona jest także kontynuacją następujących stron internetowych: „Gazety Polskiej w Japonii” (gazeta.jp), istniejącej w latach 2008 – 2010, która była pierwszą stroną internetową Polonii japońskiej, następnie „e-Gazety Polskiej w Japonii” (polonia.jp), działającej w latach 2010-2012, oraz działającej od stycznia do maja 2013 r. strony - „Gazeta Polska w Japonii”.

 

Redakcja niniejszej strony pragnie kontynuować najlepsze tradycje dotychczasowych wersji drukowanej i internetowych. Obecna nowa nazwa "gazeta.jp POLONIA JAPONICA" nawiązuje do nazwy pierwszej domeny "gazeta.jp" oraz wyraża istotę naszej aktywności - działalność polonijną w Japonii oraz publikacje na tematy związane z Polonią oraz krajem naszego zamieszkania - Japonią. Bogatsza o doświadczenia minionych kilkunastu lat, pragnie wybrać z przeszłości tylko to, co najcenniejsze. Mottem działania strony są: nowoczesność, otwartość, śmiałość i rzetelność w przekazywaniu informacji.

 

1. Klub Polski w Japonii (1998-2006)

Historia Gazety wiąże się nierozerwalnie z działalnością Klubu Polskiego w Japonii. 22 czerwca 1998 r., kilkunastoosobowa grupa polonijna zainteresowana założeniem organizacji, która pozwoliłaby nawiązywać kontakty wśród Rodaków, wzajemnie sobie pomagać i wspólnie reprezentować Polskę w Japonii, podjęła decyzję o utworzeniu Klubu Polskiego w Japonii. Klub działał w oparciu o statut i był zarejestowany jako organizacja polonijna w Stowarzyszeniu Wspólnota Polska. Kolejnymi przewodniczącymi kluby były: Elżbieta Watanabe, Ewa Maria Kido, Emilia Okuyama i ponownie Ewa Maria Kido. Członkowie klubu wydawali Gazetę Klubu Polskiego w Japonii, płacili roczną składkę przeznaczoną na wydawanie gazety i spotykali się na comiesięcznych zebraniach oraz różnych spotkaniach. W tym okresie organizowano różne imprezy, np. pikniki w parkach, spotkania na imprezach towarzyskich oraz w każdy ostatni piątek miesiąca w barze Tengu w Shinjuku, spotkania z ciekawymi osobami, wspólne spacery, wycieczki, itp. Klub posiadał Fundusz Polonia utworzony z dobrowolnych składek, przeznaczony i wykorzystany na pomoc rodakom mieszkającym w Japonii, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji losowej.
1. 1998 r. pierwszy numer Gazety Klubu Polskiego w Japonii - pierwszy zespol redakcyjny

 Fot. 1 Pierwszy numer Gazety Klubu Polskiego w Japonii, 1998 r.

 

2. 1998r. Informacja o powstaniu Klubu 1

 Fot. 2 Informacja o powstaniu Klubu Polskiego w Japonii w pierwszym numerze gazety, 1998 r.

3. 1998r. Informacja o powstaniu Klubu 2

 Fot. 3 j.w.

4. 1998r. Informacja o powstaniu Klubu 3

 Fot. 4 j.w. - lista założycieli Klubu Polskiego w Japonii i statut Klubu

5. 1998r. Informacja o powstaniu Klubu 4

 Fot. 5 j.w. - dalszy ciąg statutu Klubu

 

Klub Polski w Japonii posiadał stronę internetową (japonia.klubpolski.org), która była pierwszą witryną internetową polonii japońskiej. Autorem grafiki na witrynie była Emilia Okuyama. Za wykonanie techniczne strony odpowiadało kolejno kilka osób, m.in. Jacek Wiciński, a jej redaktorem była Ewa Maria Kido, Strona Klubu działała do 2006 r.

14. pierwsza strona internetowa Klubu 1

 Fot. 6 Strona internetowa Klubu Polskiego w Japonii (japonia.klubpolski.org) - pierwsza strona internetowa japońskiej Polonii

 

W czerwcu 2000 r. nastąpił rozłam w Klubie Polskim w Japonii. Niektóre osoby odeszły z Klubu i rozpoczęły działalność na własną rękę. W wyniku tego procesu w grudniu 2000 r. powstało Forum Polonijne Tama. Forum zajęło się organizacją imprez nastawionych głównie na odbiorców japońskich, w odróżnieniu do Klubu, który działał na rzecz Polaków. Forum Polonijne Tama zaczęło prowadzić także stronę internetową „Strona Polska w Japonii”. Klub Polski w Japonii z kolei wydawał gazetę „Gazeta Polska w Japonii” oraz prowadził dwie strony internetowe, nieczynną już stronę klubową oraz obecnie reaktywowaną stronę gazety.

Na wiosnę 2006 r. nastąpiły następne istotne zmiany organizacyjne. Na spotkaniu klubowym w dniu 4 marca 2006 r. podjęto decyzję o rozwiązaniu Klubu Polskiego w Japonii. Dotychczasowi działacze klubowi zajęli się nadal wydawaniem Gazety.

Spotkanie klubowe w 1998 r.

Fot. 7 Spotkanie klubowe w 1998 r.   
Spotkanie klubowe 1999 r.

Fot. 8 Spotkanie klubowe w 1999 r.
Spotkanie z Haliną Czerny-Stefanską - 2001 r.
Fot. 9 Spotkanie z Haliną Czerny-Stefańską w 2001 r.
Fot. 4 W ambasadzie RP w Tokio z Lechem Walesa w 2006 r.

Fot. 10 W ambasadzie RP w Tokio w czasie wizyty prezydenta
Lecha Wałęsy w 2006 r.; od lewej ambasador Marcin Rybicki,
Ewa Maria Kido, prezydent Lech Wałęsa, Emilia Okuyama

Spotkanie towarzyskie w 2007 r. - na dole od prawej - Emilia Okuyama i Ewa Odagiri, od lewej - Judyta Yamato, u góry od prawej - Ewa Maria Kido i Renata Misui
Fot. 11 Spotkanie towarzyskie w 2007 r. - na dole od prawej - Emilia
Okuyama, Ewa Odagiri, Małgorzata Hosono i Judyta Yamato, u góry od prawej - Ewa Maria Kido i Renata Misui

Fot. 6 Czlonkowie redakcji w 2007 r.
Fot. 12  W ambasadzie RP w Tokio w 2007 r. – od prawej Ewa Maria Kido, Judyta Yamato, Krzysztof Strebeyko i Emilia Okuyama

 

2. „Gazeta Klubu Polskiego w Japonii” (1998-2006) i „Gazeta Polska w Japonii” (2006-2008)

Już podczas pierwszych spotkań Klubu zrodził się pomysł wydawania pisma w języku polskim. Początkowo założenia nie były jednak tak ambitne, jak w późniejszym okresie - pismo miało być czymś w rodzaju biuletynu informującego o planowanych imprezach klubowych i zawierającego różne istotne dla życia Polaków w Japonii informacje i porady. Pierwszy numer „Gazety Klubu Polskiego w Japonii” ukazał się w czerwcu 1998 r. Pierwszym redaktorem naczelnym została Renata Mitsui, która redagowała gazetę przez półtora roku - od czerwca 1998 r. do stycznia 2000 r. W początkowej fazie istnienia „Gazety Klubu Polskiego w Japonii” skład redakcji był następujący: Renata Mitsui, Ewa Maria Kido, Elżbieta Watanabe, Małgorzata Suzuki, Ewa Odagiri, Milena Ueda, Emilia Okuyama i Ewa Maruyama. W pierwszym numerze znalazła się „Informacja o powstaniu Klubu Polskiego w Japonii” z dnia 22 czerwca 1998 r., w której opisane były podstawowe założenia organizacji. "Informacja", którą można porównać do swego rodzaju manifestu, podpisana była przez 15 osób - w porządku alfabetycznym były to: Małgorzata Hosono, Grażyna Ishikawa, Małgorzata Iwahashi, Ewa Maria Kido, Ewa Maruyama, Irena Matsuba, Ewa Odagiri, Emilia Okuyama, Anna Preis, Renata Sowińska-Mitsui, Krzysztof Strebeyko, Małgorzata Suzuki, Ewa Sysło-Yamashita, Milena Ueda i Elżbieta Watanabe. Pod informacją zamieszczony był zarys statutu organizacji. Następnym redaktorem naczelnym Gazety była Elżbieta Watanabe, która redagowała ją przez trzy lata - od lutego 2000 r. do lutego 2003 r. W czasie jej kadencji, w czerwcu 2000 r. nastąpił rozłam w Klubie Polskim w Japonii i w związku z tym zmienił się skład redakcji. W przełomowym 2000 r., redakcja gazety składała się z następujących osób: Elżbieta Watanabe, Jacek Ćwielong (skład techniczny), Ewa Maria Kido, Emilia Okuyama, Krzysztof Strebeyko i Judyta Yamato. Patrząc z perspektywy czasu można stwierdzić, że w latach 1998-2000, kiedy redaktorem gazety była Renata Mitsui, pismo przeżywało swój gwałtowny rozwój - każdy następny numer był coraz lepszy. Potem, w latach 2000-2003, kiedy funkcję redaktora pełniła Elżbieta Watanabe, uksztaltowała się już ostateczna forma gazety, której udało się osiągnąć wysoki poziom zarówno pod względem merytorycznym jak i graficznym, zupełnie nie odbiegając od pisma profesjonalnego.

 

Wraz z ostatnim numerem redagowanym przez Elżbietę Watanabe („Gazeta Klubu Polskiego w Japonii” nr 1(28) luty 2003 r.) zakończyła się era funkcjonowania stałego redaktora naczelnego. W związku z wyjazdem do Polski, z redakcji odeszła Elżbieta Watanabe. Od tej pory funkcję redaktora obejmowało na zmianę kilka osób z grona redakcji lub jej współpracowników: w 2003 r. i 2004 r. - Renata Mitsui, Krzysztof Strebeyko i Judyta Yamato; w 2005 r. - Renata Mitsui, Dorota Hałasa, Krzysztof Strebeyko i Judyta Yamato; w 2006 r. - Renata Mitsui, Dorota Hałasa, Ewa Odagiri i Judyta Yamato; w 2007 r. - Ewa Odagiri, Ewa Maria Kido i Judyta Yamato; oraz 2008 r. - Ewa Odagiri, Renata Mitsui oraz tandem redaktorów Fabiola Tsugami (współpracownik redakcji) i Krzysztof Strebeyko. Mimo, że skład redakcji ulegał zmianom i zmieniali się jej współpracownicy, zasadniczy trzon przez cały czas trwania gazety, czyli przez ostatnie 15 lat, pozostawał ten sam. Od kwietnia 2003 r. skład redakcji był następujacy: Jacek Ćwielong (skład techniczny), Ewa Maria Kido, Renata Mitsui, Emilia Okuyama, Krzysztof Strebeyko i Judyta Yamato. Mimo zmian redakcyjnych udało się utrzymać wysoki poziom gazety, o czym świadczy m. in. fakt, że decyzją Klubu Publicystów Polonijnych Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 marca 2004 r., Klub Polski w Japonii został nagrodzony Brązową Statuetką za m.in. „redagowanie i wydawanie Gazety Klubu”. Klub otrzymał także Dyplom Uznania oraz List Gratulacyjny od Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika. Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 22 kwietnia 2004 r. w Muzeum Porczyńskich w Warszawie. Statuetka jest przechowywana w Ambasadzie RP  w Tokio.

 statuetka

Fot. 13 Brązowa Statuetka, 2004 r. (przechowywana jest w Ambasadzie RP w Tokio)

 

Na wiosnę 2006 r. nastąpiły następne istotne zmiany organizacyjne. Ponieważ liczba członków Klubu zmalała i wydawało się, że nie ma zapotrzebowania na istnienie organizacji polonijnej, na spotkaniu klubowym w dniu 4 marca 2006 r. podjęto decyzję o rozwiązaniu Klubu Polskiego w Japonii. Osoby będące w zespole redakcyjnym postanowiły zająć się jedynie wydawaniem gazety, której nazwę zmieniono na „Gazeta Polska w Japonii”. Wiosenny numer gazety - nr 2(47) kwiecień, maj 2006 r. - ukazał się już pod nową nazwą. Judyta Yamato, która dotychczas była skarbnikiem Klubu, zgodziła zająć się finansami gazety, a dotychczasowa przewodnicąca Klubu Ewa Maria Kido zajęła się koordynacją działań związanych z wydawaniem gazety. Następne zmiany w redakcji gazety oraz w jej wydawaniu zaszły w roku 2008. Judyta Yamato redagowała swój ostatni numer – „Gazeta Polska w Japonii” nr 6(57) - grudzień 2007, styczeń 2008, po czym wiosną 2008 r. przestała pełnić funkcję skarbnika gazety, i w związku z wyjazdem do Polski, wycofała się z bieżących spraw gazety. Poza tym, gazeta przestała być dwumiesięcznikiem i w związku z malejącą liczbą redaktorów, stała się kwartalnikiem. W tej ostatniej fazie istnienia Gazety, redakcja składa się z następujących osób: Renata Mitsui, Ewa Maria Kido, Emilia Okuyama, Ewa Odagiri, Dorota Hałasa, Krzysztof Strebeyko i Krzysztof Żabko-Potopowicz (skład techniczny). Ostatnim numerem Gazety był 4(61) listopad, grudzień 2008, styczeń 2009 r., po czym zaprzestano jej wydawania.

 17. 2008r. 10 rocznica gazety 1

 Fot. 14 Numer z okazji 10-rocznicy gazety

W ciągu dziesięciu lat istnienia Gazety, ukazywały się w niej artykuły związane z Japonią w szerokim pojęciu - były one poświęcone japońskiej polityce, gospodarce, życiu codziennemu, pop-kulturze, architekturze, sztuce, estetyce, literaturze, japońskim firmom i zatrudnionym w nich Polakom, problemom kobiet, młodzieży, życiu Polonii w Japonii i innych krajach, historii Japonii i stosunkami polsko-japońskim, itp. Ukazywały się także teksty poświęcone ważnym wydarzeniom w kraju. Poza tym, w gazecie znajdowały się także informacje o działalności Klubu Polskiego w Japonii. Gazeta odnotowywała też wszystkie ważne wydarzenia w Ambasadzie RP w Tokio i często zamieszczała wywiady z odwiedzającymi ambasadę osobistościami ze świata polityki, gospodarki, kultury czy sztuki. W gazecie ukazywała się też napływająca od czytelników korespondencja, a także ogłoszenia i reklamy. Wsród stałych rubryk, które przewinęły się na łamach gazety w ciągu ostatnich dziesięciu lat można wyróżnić następujące tytuły i ich autorów: „Co kraj to obyczaj” - Elżbieta Watanabe, „Japan survival, czyli szkoła przetrwania w Japonii” - Krzysztof Strebeyko, „Język polski wciąż nowy” - Renata Mitsui, „Piaskownica - kącik dla rodziców” - Ewa Odagiri, „Obserwacje japońskie” - Ewa Maria Kido, „Japonia pod lupą” - Dorota Hałasa, „Kuchnia polska w Japonii” - Halina Kumakura, „Z życia, czyli z kuchni” - Katarzyna Szczepańska, „Podróże z Agnieszką” - Agnieszka Kihniä, „Lektury na nowy wiek” - Beata Ostojska, „Polacy w Japonii” - Małgorzata Suzuki, „Okiem kibica” - Arkadiusz Strycharski, „Prosto z głowy” - Barbara Słomka, „Doniesienia ze wsi” - Judyta Yamato, „Język japoński wciąż nowy” - Renata Mitsui, „Historia Polaków w Japonii” - Judyta Yamato, „Chryzantema i krzyż” - Paweł Janociński i „Blog a la mode” - Renata Mitsui. Poza tym, w gazecie ukazywały się aktualne informacje kulturalne, informacje o wydarzeniach w ambasadzie, korespondencja z czytelnikami i wywiady. Współpracownikami Gazety były najczęściej osoby związane z Japonią poprzez swoje wykształcenie, lub miejsce zamieszkania, czy też zainteresowania. W ciągu dziesięciu lat, "Gazeta Polska w Japonii" docierała do Polaków w całej Japonii, a także poza jej granice; trafiała do ok. 250 osób oraz instytucji. Otrzymywali ją m. in.: Ambasada RP w Tokio, Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”, Instytut Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego, Biblioteka Narodowa w Warszawie, Biblioteka Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Poznaniu, Biblioteka Ossolineum we Wrocławiu i Katedra Kultury Polskiej Tokijskiego Uniwersytetu Języków Obcych.

 

Gazetę tworzyła nie tylko redakcja - do jej funkcjonowania przyczyniło się także poparcie wielu osób, jak np. Piotra Suszyckiego-Tanaka, b.właściciela firmy NCM Corporation, który umożliwiał nam bezpłatne korzystanie z domeny internetowej i serwera, dzięki czemu działała strona internetowa Gazety. Wiernie gazetę sponsorował także Michał Grzybowski zamieszczając w niej reklamy swojej firmy GM Travel. Ponadto duże poparcie gazeta otrzymywała zawsze także od Ambasady RP w Tokio, ze strony ambasadorów RP - Jerzego Pomianowskiego i Marcina Rybickiego, a także ze strony konsulów RP: Czesława Kuleszy, Leszka Rowickiego i Grzegorza Grabarczyka, którzy bywali na spotkaniach redakcji i wspierali nas finansowo. Poza tym wydawanie gazety było możliwe dzięki dotacjom od Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Gazeta cieszyła się także życzliwym poparciem długoletniego zasłużonego duszpaspasterza tokijskiej Polonii prowadzącego przez 50 lat pracę misyjną w Japonii, śp. księdza Tadeusza Obłąka (1922-2006).

 

Należy także dodać, że redakcja „Gazety Klubu Polskiego w Japonii” i później „Gazety Polskiej w Japonii”, w odróżnieniu do redakcji innych pism polonijnych na świecie, nigdy nie miała swojej siedziby, żadnych osób na etacie ani żadnych dochodów. Redagowanie Gazety przez dziesięć lat było pracą społeczną redakcji, którą starała się jak najlepiej wykonywać. Formą satysfakcji były listy od czytelników z pochlebnymi opiniami przychodzące do redakcji z Japonii i zza granicy. Jednak były też minusy - liczba prenumeratorów malała, wiele osób brało gazetę z zainteresowaniem, kiedy była rozdawana bezpłatnie, ale nie wykazywała zainteresowania, kiedy trzeba było ją zaprenumerować, mimo że opłata na prenumeratę była bardzo niska. Ubywały osoby z redakcji w związku z powrotem do Polski lub wyjazdem do innego kraju. Coraz bardziej popularny stawał się Internet. Z powodu tych czynników, w 2008 r. redakcja podjęła decyzję o zaprzestaniu wydawania gazety drukowanej, koncentrując się na redagowaniu strony internetowej.

 

3. „Gazeta Polska w Japonii” (2008-2010) i pierwsza w historii Polonii japońskiej strona internetowa

Działalność Klubu Polskiego w Japonii oraz wydawanie pierwszej drukowanej prasy – „Gazety Klubu Polskiego w Japonii” oraz „Gazety Polskiej w Japonii” – przeszły już do historii japońskiej Polonii. Następnym etapem w działalności byłych redaktorów Gazety, który pokrywał się częściowo z okresem wydawania gazety drukowanej, stało się redagowanie gazety internetowej. Strona internetowa gazeta.jp pod nazwą „Gazeta Polska w Japonii” była redagowana w latach 2008-2010 przez Ewę Marię Kido i Renatę Mitsui. Była to pierwsza w historii Polonii japońskiej strona internetowa. Znajdowały się na niej materiały archiwalne, które zostały cześciowo zgromadzone, a częściowo od początku wykonane w formie elektronicznej (przepisywane teksty i skanowane zdjęcia oraz okładki gazet) przez obie redaktorki, a także nowe aktualne artykuły dotyczące życia Polonii oraz zbliżone tematyką do tego, co ukazywało się wcześniej w gazecie drukowanej.

 15. druga strona internetowa Klubu i gazety 1

 Fot. 15 Strona internetowa gazeta.jp

4. e-Gazeta Polska w Japonii” (2010-2012)

W maju 2010 r., dwu-osobowy zespół poszerzył się o kilka innych osób i powstała nowa strona internetowa pod nową nazwą – „e-Gazeta Polska w Japonii”. Skład redakcyjny był następujący: Ewa Maria Kido, Mirosław Majka (administracja techniczna), Piotr Milewski, Renata Mitsui, Emilia Okuyama, Krzysztof Strebeyko, Fabiola Tsugami i Kuba Tyszko. Strona ta działała do końca października 2012 r. Strona ta była prowadzona zarówno przez byłych redaktorów „Gazety Polskiej w Japonii” (Ewa Maria Kido, Renata Mitsui, Emilia Okuyama i Krzysztof Strebeyko), jak i przez inne osoby. Redakcja e-Gazety poza prowadzeniem strony internetowej oraz jej wersji na Facebooku, podejmowała także różne inicjatywy mające na celu poprawę sytuacji Polaków w Japonii, m.in. prowadząc dialog z Ambasadą RP w Tokio i współpracując z miejscową Polonią.

 

W styczniu 2012 r. redakcja „e-Gazety Polskiej w Japonii” zwróciła się do Ambasady RP w Tokio z prośbą o podjęcie działań w celu podpisania umowy o zabezpieczeniu społecznym pomiędzy Polską i Japonią. Na skutek tych starań Ambasada rozpoczęła rozmowy z Ministerstwami Spraw Zagranicznych Polski i Japonii. Aby poprzeć działania urzędowe, redakcja przygotowała także petycję przedstawicieli Polonii do Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP i Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz innych polskich władz. Po zebraniu dużej liczby podpisów wśród japońskiej Polonii redakcja wysłała petycję, która jak się okazało miała wyraźny wpływ na wzrost zainteresowania władz polskich kwestią umowy, skłaniając je do aktywniejszego działania. Obecnie prace nad tą umową są już zaawansowane.

W sierpniu 2012 r. zespół redakcyjny e-Gazety został nominowany do nagrody im. Macieja Płażyńskiego dla dziennikarzy i mediów służących Polonii.

 

W październiku 2012 r., w obliczu pojawienia się kwestii zróżnicowanego podejścia członków redakcji do realizacji celów Gazety i utrzymania jej poziomu, nastąpiło rozwiązanie redakcji „e-Gazety Polskiej w Japonii”. Istniejąca strona o tej nazwie to praktycznie zupełnie inna strona i o innym wydźwięku, której autorzy niesłusznie używają dawnej nazwy.  

 

5. „Gazeta Polska w Japonii” i "gazeta.jp POLONIA JAPONICA" (2013 -)

Grupa osób wywodząca się z redakcji "Gazety Polskiej w Japonii" i zamieszkała w Japonii, chcąc kontynuować dotychczasową działalność „e-Gazety Polskiej w Japonii”, stworzyła nową stronę internetową odwołującą się do dotychczasowego dorobku. Obecnie więc, od lutego 2013 r. idee Klubu i Gazety realizuje nowa strona internetowa – polonia-jp.jp – "gazeta.jp POLONIA JAPONICA" (początkowo działąjąca pod starą nazwą „Gazeta Polska w Japonii”). Pozostała grupa osób wraz z administratorem, z których większość nie wywodzi się z Klubu i z Gazety, założyła w marcu 2013 r. bazująca w Polsce stronę o identycznej nazwie co poprzednio, korzystając z jej renomy.

 

Losy Klubu i Gazety odzwierciadlają istnienie zróżnicowanego środowiska polonijnego w Japonii. Z perspektywy czasu można powiedzieć, że utrzymanie się dość dużego zespołu redakcyjnego oraz redagowanie i wydawanie gazety drukiem przez 10 lat na zasadzie pracy społecznej było ewenementem, którego powtórzenie w dobie obecnej nie byłoby już możliwe. Klub Polski w Japonii był jedyną organizacją w najnowszej historii łączącą Polonię japońską. W ostatnich latach środowisko Polonii stało się bardziej zróżnicowane i odzwierciedlające szereg różnych podziałów. Dodatkowo wydaje się, że jakby na przekór, po ostatnim trzęsieniu ziemi w 2011 r. liczba Polaków w Japonii wzrosła. Obecnie Polonia korzysta głównie z wygodnej, i nie tak pracochłonnej jak strona internetowa, formy portali społecznościowych.

 

Działająca od lutego 2013 r. strona internetowa – „gazeta.jp POLONIA JAPONICA” (polonia.jp-jp) kontynuuje działalność dziennikarską oraz działalność polonijną swoich poprzednich wydań. Redakcja tej strony będzie nadal inicjować dyskusje i podejmować różne inicjatywy, umożliwiając w ten sposób szczególną platformę dialogu społecznego. Będziemy przyczyniać się tym samym do pogłębienia wiedzy na temat potrzeb środowiska polonijnego w Japonii oraz będziemy wskazywać działania jakie mogą zostać podjęte na poziomie Ambasady i krajowym na rzecz Polonii i Polaków za granicą. Będziemy obserwować i współuczestniczyć w procesie dotyczącym podpisania umowy o zabezpieczeniu społecznym oraz będziemy aktywni w podejmowaniu i rozwiązywaniu problemów społecznych i życiowych dotyczących Polaków w Japonii. Mieszkając w Japonii i uczestnicząc w wielu wydarzeniach związanych z Polską, będziemy informować o takich wydarzeniach oraz je archiwizować.

 

Ostatnio zmieniany
Ewa Maria Kido

 

Jest absolwentką studiów magisterskich na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej oraz studiów doktoranckich na Wydziale Budownictwa Lądowego na Uniwersytecie Tokijskim.  Mieszka  i pracuje zawodowo w Japonii od ponad 25 lat. Pracowała m.in. na Politechnice Gdańskiej, a w Tokio kolejno w biurze projektowym Kisho Kurokawa Architects & Associates, w Institute of Transport Policy Studies, w Ambasadzie RP w Tokio przy budowie nowego budynku ambasady, a obecnie pracuje w jednej z największych japońskich firm konsultingowych - CTI Engineering Co., Ltd. Zajmuje się projektowaniem i pracą naukową. Jest także wykładowcą na uniwersytecie Tokyo City University. Jest autorem projektów oraz publikacji naukowych i książki z dziedziny architektury i budownictwa lądowego. Interesuje się turystyką (zwiedzanie miast, oglądanie architektury), fotografią i modą.

 

Wybrane najnowsze publikacje

Książki
Kido, E. M. (2011). “The new Japanese architecture/Nowa architektura japońska”, Studia z architektury nowoczesnej/Studies on modern architecture, t. 4, red. Joanna Kucharzewska, Wyd. UMK, Toruń (Poland) 147-209.
Kido, E. M. (2012). “Elements of the urbanscape in Tokyo” 「東京景観の要素」, Commission of Architecture, Urban Planning and Landscape Studies, Polish Academy of Sciences, Vol. 8/1, pp. 75-92.

Kido, E. M. (2016). "Modern local railway stations in Japan" 「日本の現代地方鉄道の駅」 in 「美しい・便利・不要~ポーランドの鉄道駅」(Beautiful, useful, redundant…railway stations in Poland) ed. M. Kapias, D. Keller), Muzeum w Rybniku, Poland.

Kido, E. M. (2016) 鉄道駅の美しさ~日本の駅、ヨーロッパの駅~ (Aesthetics of railway stations in Europe and Japan)、東京.

ksiazka2

 

Konferencje naukowe
Kido, E. M. (2011). “Footbridges upon the water – aesthetic integration”, Proc. 4th International Conference Footbridge 2011, IABSE Symposium, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Wrocław (Poland), 137-145.
Kido, E. M. (2012). “Modern railway stations, as sophisticated urban spaces”, Proc. 18th IABSE Congress, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Seoul (Korea), pp. 148-149 (summery), CD-ROM (full version).
Kido, E. M. (2013). “Historical and modern structures at the railway stations”, Proc. International IABSE Conference: Assessment, Upgrading and Refurbishment of Infrastructures. Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Rotterdam (Netherlands), pp. 198-199 (summery), CD ROM 0134-2013 (full version).
Kido, E. M. (2014). “Stations for people – Important Factors in Station Design” 「人々のための駅・駅デザインの要素」, Report International IABSE Symposium Madrid 2014, pp. 850-851(summery), CD-ROM (full version).

Artykuły naukowe
Kido, E. M. (2011).「日本とヨーロッパにおける地下鉄駅のデザイン比較と比較と動向」 (Projektowanie stacji metra w Japonii i Europie – porównanie i trendy), Japan Railway Engineers’ Association (JREA), Tokyo (Japan), 54(11), 36420-36425.
Cywiński Z., Kido, E. M. (2012). „Nowa architektura szkła w Japonii” 「日本における新しいガラスの建築」 Świat Szkła, Warszawa, 4(162), 14-17.
Kido, E. M., Cywiński Z. (2012). „Nowa architektura szkła w Japonii. Budynki komercyjne. Część 1” 「日本における新しいガラスの商業施設」・パートI」, Świat Szkła, Warszawa, 6(164), 12-15. Część 2, Świat Szkła, Warszawa, 7/8(165), 6-10. .
Kido, E. M., Cywiński Z. (2012). „Nowa architektura szkła w Japonii. Budynki użyteczności publicznej. Część 1” 「日本における新しいガラスの公共施設・パートI」, Świat Szkła, Warszawa, 11(168), 10-15. 
Kido, E. M., Cywiński Z. (2013). „Nowa architektura szkła w Japonii. Budynki użyteczności publicznej. Część 2” 「日本における新しいガラスの公共施設・パートII」, Świat Szkła, Warszawa, 12(169), 12-17. 
Kido, E. M., Cywinski, Z. (2013). “The new steel-glass architecture of buildings in Japan” 「日本における新しいスチールガラス建築物」, Steel Construction Design and Research, Vol. 6 No. 3, pp. 229-237.
Kido, E. M, Cywinski, Z. (2013). „Nowa architektura szkła w Japonii. Stacje kolejowe. Część 1” 「日本における新しいガラスの建築・鉄道駅・パートI」, Świat Szkła, 5(174), 12-17. Część 2, Świat Szkła, 11( 179), 10-14.
Kido, E. M., Cywiński Z. (2013). „Nowa architektura szkła w Japonii. Terminale lotnicze”. 「日本における新しいガラスの建築・エアターミナルビル」, Świat Szkła, Warszawa, 12(180), 12-17. 
Kido, E. M., Cywiński Z. (2014). „Nowa architektura szkła w Japonii. Miejsca obsługi pasażerów. Część 1” 「日本における新しいガラスの建築・高速道路のサービスエリア・パートI」, Świat Szkła, 6( 186), 10-15. Część 2, Świat Szkła, 7-8( 187), 5-8.
Kido, E. M, Cywinski, Z. (2014). „O nowych gatunkach szkła w Japonii. Część 1 (NSG smart glass)” 「日本における新しいガラスの新建材」, Świat Szkła, 10(189), 50-53. Część 2 (Virus Clean Glass)” , Świat Szkła, 12(191), 41-43.
Kido, E. M., Cywinski, Z. (2014). “The new steel-glass architecture of railway stations in Japan” 「日本における新しいスチールガラス鉄道駅」, Steel Construction Design and Research, Vol. 7, No. 3, pp. 208-214.
Kido, E. M., Cywinski, Z. (2014). “The new steel-glass architecture of air terminals in Japan” 「日本における新しいスチールガラスエアターミナルビル」, Steel Construction Design and Research, Vol. 7, No. 4, pp. 246-251.

 

Zaloguj się, by skomentować

Facebook page

© 2013 www.polonia-jp.jp

Logowanie lub Rejestracja

Zaloguj się