gazeta.jp Polonia Japonica

Polonijny portal internetowy funkcjonujący w polsko-japońskiej przestrzeni międzykulturowej, prowadzony przez grupę Polek mieszkających, pracujących i działających w Japonii.

 

Galeria

A+ A A-

Kto pierwszy? Kto lepszy? Wyróżniony

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

 

grafika 20 rocznica 500 1

Tekst archiwalny

Gazeta Klubu Polskiego w Japonii, nr 3(30), październik 2003

Rubryka „Piaskownica”

 

Drodzy Rodzice, zawsze intrygował mnie japoński system wręcz dobrowolnego podporządkowania się kobiet wobec mężczyzn. Ze współczuciem i przykrością patrzyłam na potulnie drepczące Japonki tuż za pewnie, a nawet butnie kroczącymi ich panami. Wprawdzie, pod wpływem docierających do Japonii zagranicznych wzorów emancypacji pojawiają sią tu i ówdzie odważne kobiety, które wybierają drogę kariery zawodowej i decydują się na życie wolne od wszechmocnego męża i absorbujących czasowo dzieci. Są to jednak pojedyńcze przypadki. Powróćmy więc do ogółu tutejszego społeczeństwa... .

Na przedszkolnej liście obecności najpierw zapisani są chłopcy w kolejności sylabariusza hiragana AIUEO, a za nimi dziewczynki. Niby to szczegól mało znaczący, ale to jest pierwsza klasyfikacja, która wyodrębnia dwie grupy: chłopców i dziewczynki. Dzieci japońskie oczywiście bez zastrzeżeń i uprzedzeń przyjmują tą kolejność zapisu nazwisk. Toteż późniejsze, a więc szkolne czy dorosłe grupowania lub przyporządkowania społeczne są już potwierdzeniem panującego w tym kraju podziału ludzi – może na pierwszych i drugich? A może na lepszych i gorszych?

W japońskim przedszkolu, przed każdą klasą jest umieszczona czterorzędowa szafka na buty getabako z przegrodami, dla każdego dziecka osobno. Mój Wiktor ma miejsce na najwyższej półce jako czwarty w rzędzie. Któregoś dnia, przez zwykłą ciekawość, zaczęłam czytać imiona dzieci napisane nad poszcególnymi przegrodami. Okazało się, że dwa górne rzędy są przeznaczone na buty dla chłopców, a buciki dziewczynek znajdują się na dolnych półkach, poniżej... .Wynika z tego, że chłopiec układa swoje buty na stojąco a dziewczynka chcąc nie chcąc klęka lub kuca, aby włożyć buciki do swojej przegrody. Może taki sposób ustawiania obuwia jest pierwszym krokiem do edukacji dziewczynek w dziedzinie posłuszeństwa, kolejności społecznej, ukłonu?

Nauka ukłonu przedszkolaków jest prowadzona codziennie. Poranne aisatsu polega na wspólnym wypowiedzeniu formułki w stylu „Dzień dobry pani, dzień dobry dzieci” oraz na ukłonieniu się. Podobnie przebiega zakończenie dnia w przedszkolu. Po wyrecytowanym zdaniu: „Do widzenia pani, do widzenia dzieci” następuje zbiorowy ukłon.

Tak... nauczanie dzieci porządku oraz grzeczności procentuje w życiu szkolnym i dorosłym, chociaż efekty bywają różne.

Drodzy Rodzicie, piszcie do gazety o swoich doświadczeniach w wychowywaniu dzieci w tym kraju. Czekam na Wasze refleksje. Życzę wiele słońca podczas japońskiej pory deszczowej.

Gazeta Klubu Polskiego nr 30.2003 300

 

Zaloguj się, by skomentować
© 2013 www.polonia-jp.jp

Logowanie lub Rejestracja

Zaloguj się